Een ontblote mannenborst met tutto passa (alles gaat voorbij) erop getatoeëerd,
een kleermaker in zijn piepkleine atelier en een bejaarde vrouw met een
roerend leven achter zich, ’s avonds alleen in haar huiskamer. Het zijn enkele hoofdpersonen uit de foto’s van Ciro Pipoli, een straatfotograaf uit Napels. Niks is
in scène gezet; Ciro fotografeert Napolitanen precies zoals hij ze aantreft – hij verschuift niet even een stoel en haalt geen plastic flesje uit beeld. ‘Ik laat het echte leven zien. Wat iedereen elke dag ziet, maar tegelijkertijd niet meer
ziet.’
Ciro groeide net als zijn ouders, grootouders en overgrootouders op in Napels (op één overgrootmoeder na, die van het nabijgelegen eiland Ischia kwam). De Quartieri Spagnoli is zijn wijk, bekend van de smalle stegen overspannen met waslijnen, Maradonnaschilderingen op de muren en huiskamers pal aan de straat. Het
zijn dit soort plekken in het historisch centrum waar hij het liefst fotografeert. Hier vindt hij zijn onderwerpen, zijn mensen. ‘Niet Napels is het onderwerp, maar
de bewoners.’
In 2021 interviewde ik Ciro Pipoli, een Napolitaanse fotograaf die destijds aan het begin van zijn succes stond. Het artikel lees je hier.
Liselotte van Leest 